Joske en ik gaan Dhulikhel, een echt Newar dorp, verkennen. Eerst komen wij bij het busstation. Een grote vuile parkeerplaats met een grote sortering bussen. Hier wordt ook klein onderhoud gedaan; grote olievlekken in de grond geven aan dat hier geen milieu wetgeving is. We lopen door naar de Kalitempel (Bhagabati) in het dorp op de top van de heuvel. Bouwmaterialen liggen in het rond. Vlak naast de tempel wordt een huis gebouwd. Vanaf een ander gebouw (het gemeentehuis?) wordt de geluidsinstallatie getest. Op het hoogste punt hangen enkele grote toeters die een luid gekraak uitbraken, gevolgd door wat gehuil en gebrom. Zo te horen moet er hier een soldeerbout aan te pas komen. Verder het dorp in. Vriendelijke mensen begroeten ons. In enkele pittoreske straatjes spelen kinderen. We komen op een tempelplein waar ook onderhoud wordt gedaan. Er wordt druk met bamboestokken gesjouwd. Vrouwen met diep gerimpelde gezichten bekijken onze activiteiten als wij wat foto's schieten en video maken. Het graan lift in de hoeken van het plein te drogen. Verweerd houtsnijwerk hangt hier en daar aan de kozijnen. Op het grote plein staat de Harisiddhi tempel met drie daken. Het andere heiligdom is gewijd aan Narayan of Visjnoe. Het koperen beeld op de hoge pilaar stelt Garuda voor. Wij vervolgen de hoofdweg door het dorp. In diverse fotozaken probeer ik een APS fotorolletje te kopen, maar tevergeefs. Wel 1 uur fotoservice, maar geen APS. Vijf rolletjes zijn vol. Wandelen op ons gemak het dorp uit waar ambtenaren buiten aan het pauzeren zijn. Twee honden zitten aan elkaar vastgeplakt. Hun activiteiten hebben andere honden aangetrokken en er wordt woest geblaft. We hebben het gezien en gaan terug naar het hotel, waar wij verder een rustig dagje houden.
's Avonds mogen wij in het kantoor van de eigenaar emailen. Na 20 minuten inloggen geven wij dit maar op en bedanken hem hartelijk voor de moeite.
Na het eten terug op onze kamer horen wij lawaai uit het restaurant komen. Zingen en trommelen. Omdat wij verder niets om handen hebben gaan wij polshoogte nemen. Een groep gasten uit Luxemburg blijkt bevriend te zijn met de baas. Bij enkele glazen wijn wordt er Nepalees gedanst en een paar obers zingen erbij. Een leeft zich uit op de trommel. Wij worden erbij uitgenodigd. De groep Luxemburgers blijkt hier al jaren te komen en doet welfare activiteiten voor het locale ziekenhuis. Nelle waagt zich ook nog op de dansvloer (zij heeft vroeger veel gevolksdanst) en oogst veel bijval. Zo vliegt de avond weer om.
|
| |
| |